Orfické zlomky 3

Diels-Kranz 1 B (B13/1-B23). Řecký originál a paralelní český překlad. 

B 13 /1 = Damaskios, De principiis 123 (I,317,15 Ruelle)

ἡ δὲ κατὰ τὸν ῾Ιερώνυμον φερομένη καὶ ῾Ελλάνικον [᾿Ορφικὴ θεολογία], εἴπερ μὴ καὶ ὁ αὐτός ἐστιν, οὕτως ἔχει·

ὕδωρ ἦν, φησίν, ἐξ ἀρχῆς καὶ ὕλη, ἐξ ἧς ἐπάγη ἡ γῆ, δύο ταύτας ἀρχὰς ὑποτιθέμενος πρῶτον, ὕδωρ καὶ γῆν ... τὴν δὲ τρίτην ἀρχὴν μετὰ τὰς δύο γεννηθῆναι μὲν ἐκ τούτων, ὕδατός φημι καὶ γῆς, δράκοντα δὲ εἶναι κεφαλὰς ἔχοντα προσπεφυκυίας ταύρου καὶ λέοντος, ἐν μέσωι δὲ θεοῦ πρόσωπον, ἔχειν δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ὤμων πτερά, ὠνομάσθαι δὲ Χρόνον ἀγήραον καὶ ῾Ηρακλῆα τὸν αὐτόν. συνεῖναι δὲ αὐτῶι τὴν ᾿Ανάγκην, φύσιν οὖσαν τὴν αὐτὴν καὶ ᾿Αδράστειαν, ἀσώματον διωργυιωμένην ἐν παντὶ τῶι κόσμωι, τῶν περάτων αὐτοῦ ἐφαπτομένην. ταύτην οἶμαι λέγεσθαι τὴν τρίτην ἀρχὴν κατὰ τὴν οὐσίαν ἑστῶσαν, πλὴν ὅτι ἀρσενόθηλυν αὐτὴν ὑπεστήσατο πρὸς ἔνδειξιν τῆς πάντων γεννητικῆς αἰτίας ... ὁ Χρόνος οὗτος ὁ δράκων γεννᾶται τριπλῆν γονήν· Αἰθέρα, φησί, νοτερὸν καὶ Χάος ἄπειρον καὶ τρίτον ἐπὶ τούτοις ῎Ερεβος ὀμιχλῶδες ... ἀλλὰ μὴν ἐν τούτοις ὁ Χρόνος ὠιὸν ἐγέννησεν ... καὶ τρίτον ἐπὶ τούτοις θεὸν ἀσώματον, πτέρυγας ἐπὶ τῶν ὤμων ἔχοντα χρυσᾶς, ὃς ἐν μὲν ταῖς λαγόσι προσπεφυκυίας εἶχε ταύρων κεφαλάς, ἐπὶ δὲ τῆς κεφαλῆς δράκοντα πελώριον παντοδαπαῖς μορφαῖς θηρίων ἰνδαλλόμενον ... καὶ ἥδ᾿ ἡ θεολογία Πρωτόγονον ἀνυμνεῖ καὶ Δία καλεῖ πάντων διατάκτορα καὶ ὅλου τοῦ κόσμου· διὸ καὶ Πᾶνα καλεῖσθαι.

CZ B 13 /1 = Damaskios, De principiis 123 (I,317,15 Ruelle)

 

B 13 /2 = Athénagorás, Legatio sive Suplicatio pro Christianis 18,3; p. 20 Schw.

... ᾿Ορφέως δὲ ὃς καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν [θεῶν] πρῶτος ἐξηῦρεν καὶ τὰς γενέσεις διεξῆλθεν καὶ ὅσα ἑκάστοις πέπρακται εἶπεν καὶ πεπίστευται παρ᾿ αὐτοῖς ἀληθέστερον θεολογεῖν, ὧι καὶ ῞Ομηρος τὰ πολλὰ καὶ περὶ θεῶν μάλιστα ἕπεται, καὶ αὐτοῦ τὴν πρώτην γένεσιν αὐτῶν ἐξ ὕδατος συνιστάντος ᾿᾿Ωκεανός, ὅσπερ γένεσις πάντεσσι τέτυκται᾿ (Ξ 201). ἦν γὰρ ὕδωρ ἀρχὴ κατ᾿ αὐτὸν τοῖς ὅλοις, ἀπὸ δὲ τοῦ ὕδατος ἰλὺς κατέστη, ἐκ δὲ ἑκατέρων ἐγεννήθη ζῶιον δράκων προσπεφυκυῖαν ἔχων κεφαλὴν λέοντος, διὰ μέσου δὲ αὐτῶν θεοῦ πρόσωπον, ὄνομα ῾Ηρακλῆς καὶ Χρόνος. οὗτος ὁ ῾Ηρακλῆς ἐγέννησεν ὑπερμέγεθες ὠιόν, ὃ συμπληρούμενον ὑπὸ βίας τοῦ γεγεννηκότος ἐκ παρατριβῆς εἰς δύο ἐρράγη. τὸ μὲν οὖν κατὰ κορυφὴν αὐτοῦ Οὐρανὸς εἶναι ἐτελέσθη, τὸ δὲ κάτω ἐνεχθὲν Γῆ· προῆλθε δὲ καὶ θεός τις δισώματος. Οὐρανὸς δὲ Γῆι μιχθεὶς γεννᾶι θηλείας μὲν Κλωθὼ Λάχεσιν ῎Ατροπον, ἄνδρας δὲ ῾Εκατόγχειρας Κόττον Γύγην Βριάρεων καὶ Κύκλωπας Βρόντην καὶ Στερόπην καὶ ῎Αργην· οὓς καὶ δήσας κατεταρτάρωσεν, ἐκπεσεῖσθαι αὐτὸν ὑπὸ τῶν παίδων τῆς ἀρχῆς μαθών. διὸ καὶ ὀργισθεῖσα ἡ Γῆ τοὺς Τιτᾶνας ἐγέννησεν·

κούρους δ᾿ Οὐρανίωνας ἐγείνατο πότνια Γαῖα,

οὓς δὴ καὶ Τιτῆνας ἐπίκλησιν καλέουσιν,

οὕνεκα τεισάσθην μέγαν Οὐρανὸν ἀστερόεντα.

CZ B 13 /2 = Athénagorás, Legatio sive Suplicatio pro Christianis 18,3; p. 20 Schw.

... Orfeus pak první nalezl jména [bohů] i jejich původ... a založil pravdivější theologii. ... Voda byla totiž podle Orfea počátkem veškerenstva, z vody se pak usadilo bahno a z obou se zrodilo zvíře, drak, který měl narostlou lví hlavu, uprostřed však měl tvář boha, jménem Héraklés i Čas. Tento Héraklés zplodil nadmíru veliké vejce, jež, jsouc plné, se pod tíhou ploditele působením tlaku rozlomilo ve dví. Tak se jeho horní část stala Nebem, co však bylo dole, stalo se Zemí. Povstal bůh s jaksi podvojným tělem. Když se pak Nebe spojilo se Zemí, zplodilo ženy, totiž Klóthó [Předoucí], Lachesis [Úděl, Smrt], Atropos; dále pak storuké muže Kotta, Gýga, Briarea i kyklópy jménem Brontés [Hrom], Steropés [Blesk] a Argés [Zářící]. Nebe je spoutalo a uvrhlo do Tartaru, ježto se dovědělo, že děti svrhnou jeho vládu. Proto se Země rozhněvala a zrodila Títány:

    Jinochy Nebešťany pak zrodila vládkyně Země,

    které příjmením zvou též Títány,

    neboť nad velkým hvězdnatým Nebem se těžce pomstíti měli.

[Vulgární etymologie od tinein, “mstím se, trestám”.]

 

B 14 = Pseudo-Démosthénés, c. Aristog. I,11

καὶ τὴν ἀπαραίτητον καὶ σεμνὴν Δίκην ἣν ὁ τὰς ἁγιωτάτας τελετὰς ἡμῖν καταδείξας ᾿Ορφεὺς παρὰ τὸν τοῦ Διὸς θρόνον φησὶ καθημένην πάντα τὰ τῶν ἀνθρώπων ἐφορᾶν.

CZ B 14 = Pseudo-Démosthénés, c. Aristog. I,11

Orfeus praví, ... že Spravedlnost, sedíc vedle Diova trůnu, pozoruje vše lidské.

 

B 15 /1 = Marm. Par.; FGrHist. 239 A 14; II,995

[ἀφ᾿ οὗ ᾿Ορφεὺς ὁ Οἰάγρου καὶ Καλλιόπης] υἱὸς τὴν ἑαυτοῦ ποίησιν ἐξέθηκε, Κόρης τε ἁρπαγὴν καὶ Δήμητρος ζήτησιν καὶ τὸν αὐτου[ργηθέντα αὐτῆι σπόρον, ὃν ἐδίδαξε τὸ πλῆ]θος [?)] τῶν ὑποδεξαμένων τὸν καρπόν...

CZ B 15 /1 = Marm. Par.; FGrHist. 239 A 14; II,995

 

B 15 /2 = Themistios, Oratio 30; p. 422 Dind. = Orph. Argonautica 26

Δήμητρός τε πλάνην καὶ Φερσεφόνης μέγα πένθος, θεσμοφόρος θ᾿ ὡς ἦν.

CZ B 15 /2 = Themistios, Oratio 30; p. 422 Dind. = Orph. Argonautica 26

 

B 15a = Papyr. Berol. 44 (Berl. Klassikertexte V, 1, 8) col. 1, 1-7 n.

[᾿Ορφεὺς υἱὸς ἦν Οἰάγ]ρου καὶ Καλλιόπης τῆς [Μούσης, ὁ δὲ Μουσ]ῶν βασιλεὺς ᾿Απόλλων τού[τωι ἐπέπνευσεν, ὅθεν] ἔνθεος γενόμενος [ἐποίησεν τοὺς ὕμνους,] οὓς ὀλίγα Μουσαῖος ἐπα[νορθώσας κατέγρ]αψεν· παρέδωκεν δὲ [τὰ ᾿Ορφέως ὄργι]α σέβεσθαι ῞Ελλησίν τε καὶ [βαρβάροις, καὶ κ]α[θ᾿] ἕκαστον σέβημα ἦν ἐ[πιμελέστατος περὶ] τελετὰς καὶ μυστήρια καὶ [καθαρμοὺς καὶ] μαντεῖα. τ[ὴ]ν Δ[ή]μητρα θε[ὰν]...

col. 2, 1

[ἣν ᾿Ο]ρφεὺς [μὲ]ν Διὸς ἀδελφὴν παραδέδωκεν, οἱ δὲ μητέρα· ὧν οὐθὲν τῶν εὐσεβούντων εἰς ἐπίμνησιν ποιητέον. ἔχει γὰρ ἐκ Διὸς καὶ Δήμητρος θυγατρὸς ἀρχήν, Φερσεφόνη[ς ἴα πλ]εκούσης συμπαρουσῶν τῶν [᾿Ωκεα]νοῦ θυγατέρων ὧν ὀνόματα τα[ῦτα ἐκ τῶν] ᾿Ορφέως ἐπῶν.

col. 4

τὴν συμφοράζουσαν στενάχειν ὑπὲρ τῆς θυγατρός· Καλλιόπης δὲ καὶ Κλεισιδίκης καὶ Δημωνάσσης[?] μετὰ τῆς βασιλίσσης ἐφ᾿ ὑδρείαν ἐλθουσῶν πυνθάνεσθαι τῆς Δήμητρος ὡς θνητῆς τινος, χρείας δ᾿ ἕνεκά τινος αὐτὴν παραγεγονέναι ὁ Μουσαῖος διὰ τῶν ἐπῶν αὐτοῦ λέγων ἐστίν.

col. 6

ἄφρονες ἄνθρωποι δυστλήμονες [οὔτε κακοῖο ὔμμιν ἐπ]ερ[χομένου πρ]ογνώμονες οὔτ᾿ ἀγαθοῖο.

col. 7:

εἰμὶ δὲ Δημήτηρ ὡρηφόρ[ος ἀγλαό]δωρος. τίς θεὸς οὐράνιος ἠὲ θνητῶν ἀνθρώπων ἥρπασε Φερσεφόνην καὶ [ἑὸν φίλον ἤπα]φε θυμόν; ὅθεν Κάθοδος λέγεται.

CZ B 15a = Papyr. Berol. 44 (Berl. Klassikertexte V,1, 8) col. 1,1-7

 

B 16 = Apollónios Rhod. Argonautica I,494

... ἀν δὲ καὶ ᾿Ορφεύς

λαιῆι ἀνασχόμενος κίθαριν πείραζεν ἀοιδῆς.

ἤειδεν δ᾿ ὡς γαῖα καὶ οὐρανὸς ἠδὲ θάλασσα

τὸ πρὶν ἐπ᾿ ἀλλήλοισι μιῆι συναρηρότα μορφῆι

νείκεος ἐξ ὀλοοῖο διέκριθεν ἀμφὶς ἕκαστα·

ἠδ᾿ ὡς ἔμπεδον αἰὲν ἐν αἰθέρι τέκμαρ ἔχουσιν

ἄστρα σεληναίη τε καὶ ἠελίοιο κέλευθοι·

οὔρεά θ᾿ ὡς ἀνέτειλε, καὶ ὡς ποταμοὶ κελάδοντες

αὐτῆισιν νύμφηισι καὶ ἑρπετὰ πάντ᾿ ἐγένοντο.

ἤειδεν δ᾿ ὡς πρῶτον ᾿Οφίων Εὐρυνόμη τε

᾿Ωκεανὶς νιφόεντος ἔχον κράτος Οὐλύμποιο·

ὥς τε βίηι καὶ χερσὶν ὁ μὲν Κρόνωι εἴκαθε τιμῆς,

ἡ δὲ ῾Ρέηι, ἔπεσον δ᾿ ἐνὶ κύμασιν ᾿Ωκεανοῖο·

οἱ δὲ τέως μακάρεσσι θεοῖς Τιτῆσιν ἄνασσον,

ὄφρα Ζεὺς ἔτι κοῦρος, ἔτι φρεσὶ νήπια εἰδώς

Δικταῖον ναίεσκεν ὑπὸ σπέος, οἱ δέ μιν οὔπω

γηγενέες Κύκλωπες ἐκαρτύναντο κεραυνῶι

βροντῆι τε στεροπῆι τε· τὰ γὰρ Διὶ κῦδος ὀπάζει.

CZ B 16 = Apollónios Rhod. Argonautica I,494

 

B 17 = I. G. XIV n. 638 Kaibel; Harrison–Murray, Prolegomena 661ff. Comparetti Laminette Orfiche, Fir. 1910, p. 32

εὑρήσσεις δ᾿ ᾿Αίδαο δόμων ἐπ᾿ ἀριστερὰ κρήνην,

παρ᾿ δ᾿ αὐτῆι λευκὴν ἑστηκυῖαν κυπάρισσον·

ταύτης τῆς κρήνης μηδὲ σχεδὸν ἐμπελάσειας.

εὑρήσεις δ᾿ ἑτέραν, τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμνης

ψυχρὸν ὕδωρ προρέον· φύλακες δ᾿ ἐπίπροσθεν ἔασιν.

εἰπεῖν· ᾿Γῆς παῖς εἰμι καὶ Οὐρανοῦ ἀστερόεντος,

αὐτὰρ ἐμοὶ γένος οὐράνιον· τόδε δ᾿ ἴστε καὶ αὐτοί·

δίψηι δ᾿ εἰμ[ὶ] αὔη καὶ ἀπόλλυμαι· ἀλλὰ δότ᾿ αἶψα

ψυχρὸν ὕδωρ προρέον τῆς Μνημοσύνης ἀπὸ λίμνης᾿.

καὐ[τοί] σ[ο]ι δώσουσι πιεῖν θείης ἀπ[ὸ κρήν]ης,

καὶ τότ᾿ ἔπειτ᾿ ἄ[λλοισι μεθ᾿] ἡρώεσσι ἀνάξει[ς.]

CZ B 17 = (I. G. XIV n. 638 Kaibel; Harrison–Murray, Prolegomena 661ff. Comparetti Laminette Orfiche, Fir. 1910, p. 32)

 

B 17a = B. C. Hell. XVII,121; Harr.–Murr. 662. Comp. 37

Α. δίψαι αὖος ἐγὼ καὶ ἀπόλλυμαι.

Β. ἀλλὰ πιέμ [μ]οι κράνας αἰενάω ἐπὶ δεξιά, τῆ κυφάρισσος. τίς δ᾿ ἐσί; πῶ δ᾿ ἐσί;

Α. Γᾶς υἱός ἠμι καὶ ᾿Ωρανῶ ἀστερόεντος.

CZ B 17a = (B. C. Hell. XVII, 121; Harr.–Murr. 662. Comp. 37)

 

B 18 = I. G. XIV,641,1; Comp. 1

ἔρχομαι ἐκ κοθαρῶ[ν], κοθαρὰ χθονί[ων] βασίλεια,

Εὐκλῆς, Εὐβουλεύς τε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι·

καὶ γὰρ ἐγὼν ὑμῶν γένος ὄλβιον εὔχομαι εἶμεν,

ἀλλά με Μοῖρ[α] ἐδάμασσε καὶ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι

[  ] καὶ ἀστεροβλῆτα κεραυνόν.

κύκλου δ᾿ ἐξέπταν βαρυπενθέος ἀργαλέοιο,

ἱμερτοῦ δ᾿ ἐπέβαν στεφάνου ποσὶ καρπαλίμοισι,

Δεσποίνας δ[ὲ] ὑπὸ κόλπον ἔδυν χθονίας βασιλείας·

ἱμερτοῦ δ᾿ ἀπέβαν στεφάνου ποσὶ καρπαλίμοισι.

᾿ὄλβιε καὶ μακαριστέ, θεὸς δ᾿ ἔσηι ἀντὶ βροτοῖο᾿.

ἔριφος ἐς γάλ᾿ ἔπετον.

CZ B 18 = (I. G. XIV, 641, 1; Comp. 1)

 

B 19 = I. G. XIV,641,2; Comp. 21

ἔρχομαι ἐκ καθαρῶν [χθονίων] καθαρά, χθονίων βασίλεια,

Εὖκλε καὶ Εὐβουλεῦ καὶ [ὅσοι] θεοὶ δαίμονες ἄλλοι·

καὶ γὰρ ἐγὼν ὑμῶν γένος εὔχομαι ὄλβιον εἶναι,

ποινὰν δ᾿ ἀνταπέτεισ[α] ἔργων ἕνεκ[α] οὔτι δικαίων,

εἴτε με Μοῖρ[α] ἐδαμάσατο [?] [***

***] στεροπῆτι κεραυνῶι.

νῦν δ᾿ ἱκέτι[ς ἥ]κω παρ᾿ ἀγαυὴν Φερσεφόνειαν,

ὥς με πρόφρων πέμψηι ἕδρας εἰς εὐαγε[όν]τω[ν].

CZ B 19 = (I. G. XIV, 641, 2; Comp. 21)

 

B 19a = Diels in Kleinerts Philotesia (Berl. 1907) 39; Comp. 43

ἔρχεται ἐκ καθαρῶν καθαρά, χθονίων βασίλεια,

Εὔκλεες Εὐβουλεῦ τε, Διὸς τέκος ἀγλά᾿, ἔχω δὲ

Μνημοσύνης τόδε δῶρον ἀοίδιμον ἀνθρώποισιν.

᾿Καικιλία Σκουνδεῖνα, νόμωι ἴθι δῖα γεγῶσα᾿.

CZ B 19a = Diels in Kleinerts Philotesia (Berl. 1907) 39; Comp. 43

 

B 20 = I. G. XIV 642; Comp. 6

ἀλλ᾿ ὁπόταμ ψυχὴ προλίπηι φάος ἀελίοιο,

δεξιὸν ε[ἴ]σ[ι]θι ἇς δεῖ τινα πεφυλαγμένον εὖ μάλα πάντα.

χαῖρε παθὼν τὸ πάθημα· τὸ δ᾿ οὔπω πρόσθ[ε] ἐπεπόνθεις·

  θεὸς ἐγένου ἐξ ἀνθρώπου· ἔριφος ἐς γάλα ἔπετες.

  χαῖρε, χαῖρε, δεξιὰν ὁδοιπορ[ῶν]

λειμῶνάς τ[ε] ἱεροὺς καὶ ἄλσεα Φερσεφονείας.

CZ B 20 = (I. G. XIV 642; Comp. 6)

 

B 21 = Diels, Orphischer Demeterhymnus (Festschr. f. Gomperz) 1ff. Comp. 10

πρατογόνωι Γῆι ματρὶ ἔφη Κυβελήια Κόρρα·

... Δήμητρος ... πανόπτα Ζεῦ ...

῞Ηλιε Πῦρ διὰ πάντ᾿ ἄστη νίσεαι, ὅτε Νίκαις

ἠδὲ Τύχαις ἐφάνης [καὶ ὁμοῦ] παμμήστορι Μοίραι,

τῆι τοι γάννυα πιαίνεις τῆι σῆι, κλυτὲ δαῖμον,

δεσποτείαι· τὶν πάντα δαμαστά, [τὰ] πάντα κρατυντά,

ἐμβρόντητα δὲ πάντα· [τὰ] Μοίρης τλητέα πάντη.

μητέρι Πῦρ μέν μ᾿ ἆγ[ε], εἰ νῆστις οἶδ᾿ [ὑπομεῖναι],

ἑπτά τε νῆστιν νυξὶν ἢ μεθ᾿ ἡμέραν [?] ἐλινύεν.

ἑπτῆμαρ τὶν νῆστις ἔην, Ζεῦ ᾿Ολύμπιε καὶ πανόπτα

῞Αλιε ...

CZ B 21 = (Diels, Orphischer Demeterhymnus (Festschr. f. Gomperz) 1ff. Comp. 10)

 

B 22 = Kléméns Alexandrijský, Stromata V,49,3-4

οὐχὶ καὶ ᾿Επιγένης ἐν τῶι Περὶ τῆς ᾿Ορφέως ποιήσεως τὰ ἰδιάζοντα παρ᾿ ᾿Ορφεῖ ἐκτιθέμενός φησι „κερκίσι καμπυλόχοισι“ τοῖς ἀρότροις μηνύεσθαι, „στήμοσι“ δὲ τοῖς αὔλαξι, „μίτον“ δὲ τὸ σπέρμα ἀλληγορεῖσθαι καὶ „δάκρυα Διός“ τὸν ὄμβρον δηλοῦν, „Μοίρας“ τε αὖ τὰ μέρη τῆς σελήνης, τριακάδα καὶ πεντεκαιδεκάτην καὶ νουμηνίαν· διὸ καὶ „λευκοστόλους“ αὐτὰς καλεῖν τὸν ᾿Ορφέα φωτὸς οὔσας μέρη. (4) πάλιν „ἄνθιον“ μὲν τὸ ἔαρ διὰ τὴν φύσιν, „ἀργίδα“ δὲ τὴν νύκτα διὰ τὴν ἀνάπαυσιν καὶ „Γοργόνιον“ τὴν σελήνην διὰ τὸ ἐν αὐτῆι πρόσωπον, „᾿Αφροδίτην“ τε τὸν καιρὸν καθ᾿ ὃν δεῖ σπείρειν λέγεσθαι παρὰ τῶι θεολόγωι.

CZ B 22 = Kléméns Alexandrijský, Stromata V,49,3-4 (př. Matyáš Havrda)

Dodejme, že Epigenés ve spise O básních Orfeových v rámci výkladu o zvláštnostech Orfeovy mluvy uvádí, že výraz „ohnutými člunky“ znamená pluhy, „v osnovách“ znamená v brázdách, „niť“ znamená zrno, „Diovy slzy“ déšť, „Moiry“ fáze Měsíce ve třetí den, v patnáctý a za úplňku: jsou to tedy fáze světla, a proto o nich Orfeus říká, že mají „bílé šaty“. (4) Slovo „květno“ v řeči tohoto theologa označuje jaro, protože vše kvete; „nečina“ noc, protože vše odpočívá. „Gorgonina hlava“ Lunu, podle tváře na ní, „Afrodíté“ čas vhodný k setbě.

 

B 23 = Greek Papyri from Gurob edited by G. Smyly, Cunningham Memoirs n. 12, Dublin 1921 n. 1 M. Tierney Classic. Quart. 16 (1922) 77

.ασταε.. [ἵ]να εὕρηι

ωμα...υνλεγε

διὰ τὴν τελετήν

ἔτεμον ποινὰς πατέ[ρων

σῶισόμ με Βριμώ με

Δημήτηρ τε ῾Ρέα

Κούρητές τε ἔνοπλοι

ωμεν

[ἵ]να ποιῶμεν ἱερὰ καλά

.νηι κριός τε τράγος τε

ἀπερίσια δῶρα

.ου καὶ ἐπὶ ποταμοῦ νομῶι

ανων τοῦ τράγου

τὰ δὲ λοιπὰ κρα κρέα ἐσθιέτω

βέβηλ]ος μὴ ἐφοράτω

λλου ἀναθεὶς εἰς τὸ ἀνηιρε

αλων εὐχή [vacat]

νον καὶ Εὐβουλέα καλῶ

.ας ευιηας κικλήσκω

..ιτοφιλους σὺ ἀπαυάνας

[Δ]ήμητρος καὶ Παλλάδος ἡμῖν

[βασι]λεῦ ᾿Ιρικεπαῖγε σῶισόμ με

[Φάν]ητα· εἷς Διόνυσος σύμβολα

υρα θεὸς διὰ κόλπου

ν ἔπιον ὄνος βουκόλος

γιας σύνθεμα· ἄνω κάτω τοῖς

καὶ ὅ σοι ἐδόθη ἀνηλῶσαι

[ε]ἰς τὸν κάλαθον ἐμβαλῖν

[κ]ῶνος ·όμβος ἀστράγαλοι

ἡ ἔσοπτρος [vacat]

CZ B 23 = Greek Papyri from Gurob edited by G. Smyly, Cunningham Memoirs n. 12, Dublin 1921 n. 1 M. Tierney Classic. Quart. 16 (1922) 77

 


ZDROJ
http://www.fysis.cz/presokratici/vstup/orfika.htm

© Zpracoval: Dov (fr.  דוב,L.·.Z.·.S.·.), Lóže u Zeleného Slunce, Jihlava 2016

Další obsah této kategorie

Orfika

Orfické mýty jsou záhadnou vrstvou řeckého myšlení. Nevíme, jak je orfické hnutí staré, a přesně vzato ani to, která podání máme označovat jako orfická. Orfické zpěvy považují samy sebe za něco výlučného, prezentují se jako dědictví bájného thráckého pěvce Orfea, který pro svoji ženu Eurydiku neváhal sestoupit do podsvětí. 

Orfické zlomky 8

Orfický hymnus X. - Na Fysis (Orphei hymni, ed. W. Quandt; Berlin, Weidmann 1962, 1973). Řecký originál.

Orfické zlomky 7

Astrologický fragment - O znameních zodiaku (Fragmentum astrologicum, ed. M.A. Sangin, Codices Rossici - Catalogus codicum astrologorum Graecorum 12; Brussels, Lamertin 1936, p. 158-161). Řecký originál.

Orfické zlomky 6

Zlomky Giannini (Paradoxographorum Graecorum reliquiae, Milan 1965). Řecký originál.

Orfické zlomky 5

Malý výběr z edice Kern. Řecký originál a paralelní český překlad. 

Herakleitos v Papyru Derveni

Významná část komentáře z Papyru Derveni asi pracuje s raně klasickým komentářem k Hérakleitovi. Obsahuje tedy četné narážky na Hérakleita, parafráze jeho textu a v některých případech i přímé citáty. Zde uvádíme širší kontext papyru, zatímco v edici Hérakleita se omezujeme na jednotlivé řádky textu.

Orfické zlomky 4 (Papyrus Derveni B)

Druhá část Pypyrus Derveni (9.1 - F.16). Originální text.

Orfické zlomky 4 (Papyrus Derveni A)

Papyrus Derveni je nejstarší papyrus s filosofickým textem a nejstarší papyrus nalezený na evropské půdě. Níže popis a originál textu (1a.1. - 8.10).

Orfické zlomky 2

Diels-Kranz 1 B (B1-B12/3). Řecký originál a paralelní český překlad. 

Orfické zlomky 1

Diels-Kranz 1 A (Orfická testimonia A1-a16). Řecký originál a paralelní český překlad.